Historia Minigolfa 

Minigolf powstał w Ameryce, a dokładnie w Stanach Zjednoczonych w 1927 roku, stworzony przez Garneta Cartera z Tennessee. W następnym dziesięcioleciu wybudowano w USA ponad 30000 obiektów do gry w minigolfa. Tak dynamiczny rozwój gry spowodował napłynięcie minigolfa do Europy, gdzie szybko znalazł zwolenników w Szwecji, Anglii, Norwegii, Holandii, Belgii czy Niemczech. Najbardziej dynamiczny rozwój w Europie notuje się w Szwecji, Danii i Niemczech. Polski minigolf wywodzi swoje korzenie od naszych zachodnich sąsiadów. W 1957 roku w Niemczech powstał pierwszy miniaturowy golf. Niemcy jako pierwsi ustalili wielkość minigolfa. W latach 60. gra ta zanotowała duży wzrost popularności wśród średniej klasy ludności niemieckiej. W tym czasie zawiązała się Niemiecka Federacja Minigolfa z siedzibą w Hamburgu, która ustaliła dane techniczne i regulamin gry w minigolfa. Państwem, które ma najstarsze tradycje minigolfa jest Szwecja. Budowę drewnianych obiektów Szwedzi rozpoczęli już w 1936 r. Budowane były one z naturalnych materiałów, w przeciwieństwie do obiektów w Anglii, czy Holandii.

W 1955 r. odnotowano pierwsze w historii zawody międzynarodowe z udziałem Szwecji i Danii, a Mistrzostwa Europy w 1963 r. w Dortmundzie. Tak dynamiczny rozwój, jak i obecna popularność gry w krajach zachodnich są skutkiem wielu nowinek, jakie minigolf przyniósł ze sobą. Jedną z nich jest na pewno fakt, że w minigolfa mogą grać prawie wszyscy bez ograniczeń ze względu na wiek, płeć czy zaawansowanie techniczne.

Skrócone Sportowe Zasady gry w Minigolfa

Pole do minigolfa składa się z osiemnastu stanowisk, które trzeba w określonej kolejności pokonać (są one numerowane). Podczas zawodów stanowiska pokonywane są kilkukrotnie. Każdy gracz gra na stanowisku do momentu wbicia piłki do dołka. Na wbicie piłki ma sześć uderzeń. Gdy po tych uderzeniach piłka jeszcze nie będzie w dołku gracz otrzymuje dodatkowy punkt karny i przechodzi do następnego stanowiska. Na każdym stanowisku, na każdej ścieżce do minigolfa wyrysowane są linie specjalne. Punkt startu powinien być narysowany w ten sposób, by jego odległość od początku ścieżki wynosiła 40 cm , mieć średnicę 8 cm i być oznaczony kołem o średnicy 30 cm . Na polu znajdują się także linie oznaczające, że można odsunąć piłkę od bandy na odległość 20 cm od krawędzi (bandy). Jest jeszcze linia graniczna znajdująca się z reguły przy ostatniej przeszkodzie. Oznacza ona, iż gracz przy pierwszym uderzeniu musi przebić piłkę poza tę linię. Gdy jej nie przekroczy, wraca z piłką na punkt startu. Nie dotyczy to tych ścieżek, gdzie start następuje zawsze z punktu początkowego (ścieżka nr 18).

Sprzęt do gry

Na polu do minigolfa stosowane są klasyczne kije golfowe, a w zasadzie ostatni kij, który jest używany w grze klasycznego golfa do uderzenia piłki po zielonej trawie do dołka. Jest to kij tzw. Putter z płaską końcówką. W mini golfie nie ma zasad ani reguł dotyczących kijów. Mogą one być nawet własnej konstrukcji. Przeciętnie długość ich waha się od 60 do 80cm, natomiast waga od 500 do 800 g . Do gry używa się standardowych piłek golfowych - o średnicy 37- 43 mm . Piłki nie mogą być wykonane z drewna, metalu, szkła, kości słoniowej, nie można też stosować kul bilardowych lub żywicznych. Wykorzystywane w mini golfie piłki nie mogą zbyt wysoko "skakać" (piłka spuszczona z wysokości 1 metra w temperaturze 25 stopni Celsjusza nie może odbić się wyżej niż 85 cm ). Na każdej ścieżce można grać inną piłką. Niektórzy z graczy stosują nawet do 200 piłek podczas jednych zawodów. W sklepach można otrzymać około 500 rodzajów piłek o rozmaitej masie - od 20 g do 200 g .

Kto może grać w minigolfa

W minigolfa można grać w zasadzie w każdym wieku. Warunkiem jest zrozumienie zasad gry i ich przestrzeganie. W minigolfie nie obowiązuje sztywna golfowa etykieta, można mieć na sobie jeansy i t-shirt, obowiązuje natomiast kultura w stosunku do innych graczy. Zabronione jest w jakiejkolwiek formie przeszkadzanie innemu zawodnikowi w oddaniu dobrego uderzenia.